#بوکس_ایران و تاریخچه حضور در بازیهای آسیایی(المپیک آسیایی)🥊👊

🔺️#بوکس_ایران در بازی‌های آسیایی (المپیک آسیایی) پس از حضور بوکسورهای ایرانی در بازیهای المپیک ۱۹۴۸ لندن، یک تیم ۹ نفره از ایران در سومین دوره بازی های آسیایی در سال ۱۹۵۸ در توکیو ژاپن شرکت نمود و حاصل اولین حضور ایران ۳ مدال نقره و ۳ مدال برنز بود. تیم ایران را ایزار ایلخا نوف، کاریت کوچار، صادق علی اکبر زاده، حسن پاک اندام، وارزیک قازاریان، سورن پیرجانیان، امیر یاوری، لئون خاچاطوریان و اکبر خوجینی تشکیل می دادند.
● نتایج بوکسورهای ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۵۸
▪ وزن اول (۵۱ کیلو):
ایزارایلخانوف (مدال برنز)
▪ وزن پنجم (۶۳/۵ کیلو):
وارزیک قازاریان (مدال نقره)
▪ وزن ششم (۶۷ کیلو):
سورن پیر جانیان (مدال نقره)
▪ وزن هفتم (۷۱ کیلو):
امیر یاوری (مدال برنز)
▪ وزن هشتم:
لئون خاچاطوریان (مدال نقره)
▪ وزن نهم:
اکبر خوجینی (مدال برنز)
با این نتایج تیم ایران در مکان چهارم آسیا قرار گرفت.
در بازیهای ۱۹۶۲ جاکارتا ایران حضور نداشت. چهار سال بعد در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶ بانکوک تیم مشت زنی ایران متشکل از: ویلهلم یونانی، ناصر آقایی، التفات طالبی، روبرت آتون، ایرج سلامی کهن، امیر دلال، آلوش عباسی وحسین فتحیان پور به ۴ مدال برنز دست یافت.
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۶۶
▪ ۵۷ کیلوگرم:
ناصر آقایی (مدال برنز)
▪ ۶۰ کیلوگرم:
التفات طالبی (مدال برنز)
▪ ۸۱ کیلوگرم:
آلوش عباسی (مدال برنز)
▪ ۸۱+ کیلوگرم:
حسین فتحیان پور (مدال برنز)
در بازیهای آسیایی ۱۹۷۰ تیم مشت زنی ایران شامل حسن ملک لو، سید عمران خاتمی، دامون بابایی، محمد ساروخانی و غلامحسین پاک منش به یک مدال نقره و دو مدال برنز دست یافت.
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۷۰
▪ ۷۱ کیلو:
محمد ساروخانی (مدال برنز)
▪ ۷۵ کیلو:
غلامحسین پاک منش (مدال برنز)
▪ ۸۱+ کیلو:
سید عمران خاتمی (مدال نقره)
بازیهای آسیایی تهران اوج درخشش بوکس ایران بود در این دوره تیم ایران صاحب ۱۰ مدال شد.(۳ طلا، ۲ نقره و۴ برنز)
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۷۴
▪ ۴۸ کیلوگرم:
عبدالرضا انصاری (مدال نقره)
▪ ۵۴ کیلوگرم:
هاملت میناسیان (مدال برنز)
▪ ۵۷ کیلوگرم:
جبار فعلی (مدال نقره)
▪ ۶۰ کیلوگرم:
حسین مدار دوست (مدال برنز)
▪ ۶۳/۵ کیلوگرم:
فرشید انتقامی (مدال برنز)
▪ ۶۷ کیلوگرم:
احمد پور افتخاری (مدال برنز)
▪ ۷۱ کیلوگرم:
شریف دلارام (مدال طلا)
▪ ۷۵ کیلوگرم:
وارتکس پارسانیان (مدال برنز)
▪ ۸۱ کیلوگرم:
ماسیس هامبارسو نیان (مدال طلا)
▪ ۸۱+ کیلوگرم:
عبد الرضا انداوه (مدال طلا)
تیم ایران پس از کره جنوبی به مقام دوم آسیا رسید.
در بازیهای آسیایی ۱۹۷۸ به علت شرایط نامناسب سیایی ایران دربازیهای آسیایی شرکت نکرد، چهار سال بعد در بازیهای سال ۱۹۸۲ در دهلی نو هر چند ورزش ایران در چهار رشته حضور داشت ولی #بوکس در میان آنها نبود. در بازیهای ۱۹۸۶ هم تیم ایران به رقابت ها اعزام نشد. پس از ۱۶ سال غیبت بالاخره بوکسورهای ایرانی توانستند در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن شرکت نمایند که این حضور برای ایران یک مدال نقره و دو نشان برنز به همراه داشت.
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰
▪ وزن ۷۵ کیلوگرم:
سیامک ورزیده (مدال برنز)
▪ وزن ۸۱ کیلوگرم:
علی اصغر کاظمی (مدال نقره)
▪ وزن ۹۱+ کیلوگزم:
ایرج کیارستمی (مدال برنز)
در بازیهای ۱۹۹۴ هیروشیما پس از ۲۰ سال ایران صاحب مدال طلا در مشت زنی گردید و ایوب پور تقی فرشچی به این مهم دست یافت. ایران در مجموع یک طلا، یک نقره و ۲ برنز به دست آورد و در جایگاه ششم آسیا قرارگرفت.
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۴
▪ ۶۷ کیلوگرم:
انوشیروان نوریان (مدال برنز)
▪ ۸۱ کیلوگرم:
ایوب پور تقی فرشچی (مدال طلا)
▪ ۹۱ کیلوگرم:
بهمن عزیز پور (مدال برنز)
▪ ۹۱+ کیلوگرم:
محمد رضا صمدی (مدال نقره)
چهار سال بعد در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸ بانکوک، دوباره مشت زنی ایران دچار نزول شد و تنها به دو مدال (۱ نقره و ۱ برنز) دست یافت.
● مدال آوران تیم ایران در بازیهای آسیایی ۱۹۹۸
▪ ۹۱ کیلوگرم:
روح الله حسینی(مدال برنز)
▪ ۹۱+ کیلوگرم:
محمد رضا صمدی(مدال نقره)
متأسفانه مشت زنی ایران دچار نزول بسیار شدیدی گردید به طوریکه در بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ بوسان به هیچ مدالی دست نیافت.
● مدال آوران تیم ایران در بازی های آسیایی ۲۰۰۶
▪ ۶۹ کیلوگرم:
محمد ستارپور (مدال برنز)
▪ ۸۱ کیلوگرم:
مهدی قربانی (مدال برنز)
▪ ۹۱ کیلوگرم:
علی مظاهری (مدال طلا)
▪ ۹۱+ کیلوگرم:
جاسم دلاوری (مدال برنز)

✅رسانه تخصصی #بوکس_نیوز۹۸ خدمتگزار جامعه بزرگ #بوکس_ایران

#امیر_رنجی

https://instagram.com/_u/amir.ranji.box
مارا در اینستاگرام دنبال کنید.🙏🏻
👊👊👊👊

دانستنیهای ورزش به قلم #امیر_رنجی

✅تنفس صحيح حین ورزش


🖋امیر_رنجی

يکي از مهم‌ترين موضوعات در زمينه ورزش و تناسب اندام، روش درست تنفس است. تنفس صحيح به همراه استفاده از روش‌هاي درست هر ورزش، موجب رسيدن به سطح مناسب آمادگي جسماني و افزايش استقامت عضلات، قلب و دستگاه تنفس مي‌شود.
بسياري از ما از طريقه نفس کشيدن خود آگاه نيستيم چون به تدريج به آن عادت کرده‌ايم. اما بايد بدانيم که وضعيت قرارگيري ما بر طريقه تنفس ما تاثير مي‌گذارد. افرادي هستند که هرگز به‌طور کامل نفس نمي‌کشند و ريه‌هاي خود را از اکسيژن کافي پر نمي‌کنند و در برخي موارد نيز تند و سطحي و در شرايط نامناسب نفس مي‌کشند. اين موضوع موجب مي‌شود کارايي قلب و تنفس و در نهايت، عضلات، با مشکل مواجه شود. شما با هرگونه ورزشي، چه در سطح حرفه‌اي يا ورزش همگاني مي‌توانيد از اين روش تنفس استفاده کنيد؛ حتي در زندگي روزمره.

فوايد تنفس صحيح

تنفس، روش دم و بازدم يکي از مهم‌ترين موضوعات، هنگام انجام تمرينات و حرکات ورزشي هستند. تنفس صحيح و درست مي‌تواند انرژي زيادي را براي بدن حفظ کند و همچنين بدن را سالم‌تر نگه دارد، در حالي که روش غير صحيح آن مي‌تواند انرژي زيادي از بدن بگيرد و به سلامت بدن آسيب وارد کند. تنفس صحيح همچنين موجب مي‌شود تا انتقال و تامين خون از قلب به رگ‌هاي بدن، بهتر و مرتب‌تر انجام پذيرد. اين موضوع به عملکرد بهتر سيستم لنفاني انسان نيز کمک مي‌کند. البته فراموش نکنيد که نوع هوايي که تنفس مي‌کنيد نيز بسيار مهم است. هواي تنفس شونده، به ويژه هنگام انجام تمرينات و حرکات ورزشي، بايد پاک و غيرآلوده باشد.
اصول تنفس درست

توجه داشته باشيد که هنگام تمرينات ورزشي، تنفس خود را ريتميک و از روي نظم کنترل کنيد. همچنين آرامش خود را حفظ کنيد و تند نفس نکشيد. براي خارج کردن سريع‌تر هوا مي‌توانيد از دهان استفاده کنيد اما براي کشيدن آن به‌هيچ وجه از دهان استفاده نکنيد. به‌کارگيري دهان براي عمل دم موجب مي‌شود تا هوا بدون اينکه فيلتر شود،با حجم نامشخص (زياد) وارد بدن شود. بيني با فيلترهايي که دارد، هواي دم را پاک‌سازي مي‌کند. همچنين بيني موجب مي‌شود حجم هواي دم به مقدار مورد نياز وارد ريه‌ها شود. تنفس از دهان موجب خشکي دهان و گلو مي‌شود و اين موضوع باعث خشک شدن آب بدن و کسري انرژي مي‌شود. روش توصيه شده اين است که دم از راه بيني و بازدم از راه دهان انجام گيرد. در اين روش البته بهتر است که هنگام نفس کشيدن، دهان کاملا بسته باشد. البته روش دم و بازدم از راه بيني بيشتر توصيه مي‌شود. در اين حالت، دهان در هر دو حالت (دو و بازدم) کاملا بسته است اما چگونگي تنفس نيز بسيار مهم است. براي کشيدن تنفس، نگه‌داشتن نفس در بدن و بيرون دادن آن مدت زماني نسبي لازم دارد تا حرکت ريتميک حفظ شود. پس از انجام تمرينات و يا هنگام استراحت در فاصله هر تمرين، سعي کنيد تا به صورت عميق مانند روش زير چند مرتبه تنفس کنيد. اگر براي مثال، يک ثانيه را صرف کشيدن نفس عميق مي‌کنيد، چهار برابر آن را (چهار ثانيه) بايد براي نگه‌داشتن نفس در بدن صبر کنيد. سپس در زمان دوبرابر آن (دو ثانيه) بايد نفس را بيرون دهيد. اين مدت زمان‌ها بستگي به نوع نفس کشيدن شما دارد. اما نسبت‌ها مي‌بايست رعايت شوند. يعني اگر دم دو ثانيه به طول انجامد، نگه‌داشتن آن بايد هشت ثانيه طول بکشد و بازدم نيز چهار ثانيه. اين نوع روش تنفس چه براي کساني که ورزش مي‌کنند و چه کساني که نمي‌کنند، روزي سه نوبت و در هر نوبت 10 بار توصيه مي‌شود. يعني 10 بار صبح، 10 بار عصر و 10 بار پيش از خواب. تغذيه نيز نبايد فراموش شود. ورزشکاران مي‌دانند که هنگام ورزش نبايد معده يا روده‌شان پر باشد، چرا که اين موضوع به غير از مشکلاتي که به سلامت انسان وارد مي‌کند، موجب فشار به ريه نيز مي‌شود.

#امیر_رنجی_مربی_بوکس_کرج

☎️۰۹۳۸۰۷۹۱۹۴۳

@boxing_news98

https://instagram.com/_u/amir.ranji.box
مارا در اینستاگرام دنبال کنید.🙏🏻
👊👊👊👊